Γράφει ο Πέτρος Ι. Νικολού, μαχόμενος Δικηγόρος Αθηνών, Νομική ΕΚΠΑ
Όπως έλεγε ο Καζαντζάκης, ο κομμουνισμός είναι πνευματική ψώρα. Όσο εξαπλώνεται, μεταδίδεται και παρασιτεί σε ετέρους οργανισμούς, έχει την ιδιότητα να αλλάζει και μορφές. Από την μήτρα της κομμουνιστογενούς αριστεράς εξεπήδησαν όλες οι σιχαμερές εθνομηδενιστικές παραφυάδες, οι οποίες καίτοι μειοψηφούσες επεκράτησαν μονοπωλιακά στον δημόσιο βίο, στα πανεπιστήμια, στα μέσα μαζικής εξαπατήσεως, στην πολιτική τάξη, παντού. Αυτός είναι ο εσωτερικός εχθρός που πολεμά το Έθνος, μισεί το χώμα που πατά, σιχαίνεται την οικογένεια και δαιμονίζεται στη θέα του Σταυρού. Ανάμεσα στις συνιστώσες της ο αντεξουσιαστικός χώρος, παρά την φθίνουσα πορεία του τα τελευταία έτη, θεωρεί ακόμα ιδιοκτησιακό του περιβάλλον τα εν ασύλω ακαδημαϊκά ιδρύματα. Εκεί πραγματοποιεί προνομοιακά εκδηλώσεις ελευθέρας βοσκής, χωρίς να ελέγχεται και εμποδίζεται από καμμία αρχή, διαδίδει λυσσωδώς τον προπαγανδιστικό του λόγο και στρατολογεί αβέρτα πεπλανημένους νέους της κατρακύλας. Οι περιώνυμοι κουκουλοφόροι, λοιπόν, που επετέθησαν σε εκδήλωση στη Νομική παρουσία των καθηγητών Γρίβα, Μάζη και Φίλη, τραυματίζοντας φοιτητές με ανθρωποκτόνο πρόθεση, δεν ήσαν ούτε κατηχητόπουλα ούτε εξαερωμένοι σύγχρονοι «φασίστες» ούτε τάγματα των SS που αφίχθησαν απ’ ευθείας από το μακρινό ’44 με χρονομηχανή, για να διαλύσουν την εν λόγω ημερίδα. Σ’ αυτήν την χώρα περιμένουμε ακόμα απαντήσεις για το τι νιαουρίζει στις κεραμοσκεπές μας. Γκώσαμε επιτέλους με το φαινόμενο, όταν οι εγκληματίες έχουν βαπτιστεί στην κολυμβήθρα του παρακράτους, το σύστημα να αρνείται να τούς κατονομάσει, κατασκευάζοντας φαντάσματα.
Η ζωή, υγεία, η σωματική ακεραιότητα, έννομα αγαθά του μπροοδευτικού μπολιτισμού του ψέματος και της υποκρισίας για τον οποίον κομπορρημονούν οι δημοκράτες δεν έχουν καμμία απολύτως αξία στον κόσμο των φρικιών και των απλύτων. Αν διαφωνείς μαζί τους, κανείς ενδοιασμός –και κανείς Θεός στον οποίον δεν πιστεύουν– δεν θα τούς συγκρατήσει από το να σε στείλουν στον τάφο, όπως κάνουν στα μέσα κοινωνικής φιμώσεως όπου μοιράζουν χύμα «ψόφους» σε κάθε έλλογο όν που πλένεται, σταυροκοπείται και αγαπά τη σημαία της Πατρίδος. Όσοι δηλώνουν ότι δεν ήξεραν, δεν έμαθαν και δεν μπορούν να ταυτοποιήσουν τους δράστες, ή τούς συγκαλύπτουν ή δεν έχουν τους όρχεις να πούν φόρα παρτίδα τα πράγματα με τ’ όνομά τους, ξεφουρνίζοντας φληναφήματα περί «φασιστών», για να μην δείξουν με το δάχτυλο τον πραγματικό ένοχο. Ο πατριωτισμός και το θάρρος να υπερασπίζεσαι το Έθνος και τον προορισμό του πληρώνονται σ’ αυτήν την ζωή για όλους όσοι δεν το έχουν εμπεδώσει, εκτός αν το κάνουμε παντομίμα μπάς και το συλλάβουν. Οι ανωτέρω πανεπιστημιακοί δάσκαλοι αποτελούν μία σπάνια ανδρεία τριάδα, η οποία και κόντρα στην κυβέρνηση με λεβέντικη υπερηφάνεια έχει τοποθετηθεί και θέσεις σοβαρές για τα εθνικά θέματα έχει διατυπώσει, για να είμαστε δίκαιοι. Αυτό θα έλειπε, η γενναιότητα της γνώμης να μην συνοδεύεται από αντίστοιχο κόστος. Όταν σπούδαζα στη Νομική Αθηνών ως πρωτοετής, η Πανσπουδαστική του ΚΚΕ μπήκε στον πειρασμό να με διαφημίσει σ’ όλους τους συμφοιτητές μου, στολίζοντας με αφίσες το παλαιό και το νέο κτίριο, ζητώντας να εκδιωχθώ του ιδρύματος γιατί ήμουν φασίστας, υμνητής του Εθνάρχου Στρατηγού της Νίκης Ιωάννου Μεταξά. Γι’ αυτήν την τόσο εξαιρετική τιμή από τους συμμορίτες, έκτοτε το ξερό μου όχι απλά δεν το έκλεισα, αλλά το ήνοιξα ακόμα περισσότερο, όταν άλλοι κοιτούσαν πώς να στήσουν καριέρες ενδεδυμένοι την προβιά της συμφεροντολογικής ουδετερότητος. Δεν είναι τυχαίο ότι μέσα στα πανεπιστήμια και δη στις σχολές υψηλούς κύρους, κανείς δεδηλωμένος Εθνικιστής δεν επρόκοψε, δεν ανερριχήθη και δεν ανεδείχθη. Για να εξελιχθείς, προωθούμενος ακαδημαϊκά, πρέπει να σκύβεις κεφάλι, να σιωπάς και να μην αντιμιλείς, να είσαι ένα τίποτα. Ή θα έχεις άποψη και προσωπικότητα ή θα είσαι ένας κουστουμαρισμένος νενέκος. Δεν υπηρετείς τις ιδέες σου μένοντας ατσαλάκωτος.
Τα βοθρολύματα των αναρχικών συμμοριών που έχουν μάθει στη βία και την ασυδοσία δεν στρώνουν παρά με ματσούκι και στειλιάρι ανελέητο από ένα εθνικό καθεστώς που θα εκριζώσει τις σφηκοφωλιές τους μία προς μία περιλαμβάνοντας τα καθάρματα που σπάνε, καίνε και τρομοκρατούν μέσα σε κάθε δημόσιο χώρο από τον οποίον απέχουν κατ’ εντολήν οι πραιτωριανοί της ελληνικής αστυνομίας. Ο Εθνικισμός, για να γίνει κυρίαρχος εκεί που τώρα είναι εντελώς ανύπαρκτος, ήτοι στα πανεπιστήμια, πρέπει να αναδείξει στρατιώτες με ελληνική καρδιά και ψυχή δοσμένη στον Χριστό, κατά τον Πατροκοσμά. Προς το παρόν παράγει μόνο τρόλς ναζιστοπαγανισμού όπισθεν του καθενός κρύβεται ένας άτεκνος καραφλοδαίμων κακομοίρης 40 και πλέον ετών. Ακριβώς επειδή ο κόσμος στον οποίο ζούμε ανήκει στον ιδεολογικό μας εχθρό που είναι εχθρός και της Πίστεως και της Πατρίδος, για να τού αντιταχθείς χρειάζονται αφ’ ενός κότσια, για να εμφανιστείς επώνυμα με καθαρό πρόσωπο στην κοινή γνώμη που διψά από ταγούς και αφ’ ετέρου η επίγνωση ότι θα μπείς στην παλαίστρα χωρίς πλάτες και στήριξη. Η ελεύθερη μάχιμη δικηγορία είναι τουλάχιστον για τον γράφοντα η πανοπλία ενός αξιοπρεπούς αγωνιστικού βίου μέσα από τον οποίον δεν λογοδοτείς σε κανένα παρά μόνο στον Θεό. Όπως, όμως, έχουμε ξαναγράψει, ο Αγώνας απαιτεί θυσίες. Όποιος φοβάται πέφτει και κοιμάται.
